Seni Beklerken...

 

Seni beklerken

Özleminin sızısını,

Gözlerinde yakalamayı umut ettiğim

Işıltı bastırıyor,

Sabrediyorum

Geçen zamana isyanım azalıyor.

 

Kaç kez, içimden

Gel artık diyorum

Gel ki,

Seni düşündükçe

Heyecandan

Ateşlenip kızaran yüzümün,

Nasıl tutmam gerektiğini

Bilemediğim ellerimin

Özlemi bitsin.

 

Gel ki, sensiz geçen

Gecelerin sabahını görebileyim

Yokluğunda

İki kişilik yaşadığım zamanın

Yorgunluğundan kurtulabileyim.

 

 Seni beklerken,

Zaman dursun istiyorum.

Her ayak sesini,

Her kapı gıcırtısını

Takip edip dinlemekten

Yorulup, geriliyorum.

 

Gel ki,

Belli belirsiz ayak seslerini

Dinlemek için

Tuttuğum nefesim

Duracakmış gibi olan

Kalbim,

Normale dönsün

Seni yaşayabileyim.

 

Gel ki,

Gözlerinin derinliklerine bakıp

Ruhumda

Hep sıcaklığının olacağını,

Kimseye verilecek

Hesabım olmasa da

Çok sevip yenildiğimi

Ama,

Sensizliğe alışamadığımı

Haykırabileyim.....

 

 

S.KOÇHAN

Manisa-2005